Transport sanitarny

Liczba odwiedzających: 668

Pacjenci wymagający podjęcia natychmiastowego leczenia w innej placówce leczniczej, w celu kontynuacji i zachowania ciągłości leczenia albo wymagający leczenia  w szpitalu lub poradni specjalistycznej, a dysfunkcja narządu ruchu uniemożliwia korzystanie ze środków transportu publicznego (bez względu na schorzenie) mogą skorzystać z bezpłatnego transportu sanitarnego.

Pacjentom zdolnym do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymagającym pomocy przy korzystaniu ze środków transportu publicznego lub wymagającym korzystania z pojazdów dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych przysługuje transport częściowo płatny w przypadku leczenia:

  • chorób krwi i narządów krwiotwórczych,
  • chorób nowotworowych,
  • chorób oczu,
  • chorób przemiany materii,
  • chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,
  • chorób skóry i tkanki podskórnej,
  • chorób układu krążenia,
  • chorób układu moczowo-płciowego,
  • chorób układu nerwowego,
  • chorób układu oddechowego,
  • chorób układu ruchu,
  • chorób układu trawiennego,
  • chorób układu wydzielania wewnętrznego,
  • chorób zakaźne i pasożytnicze,
  • urazów i zatruć,
  • wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych

NFZ pokrywa w takich przypadkach 40% kosztów przejazdu środkami transportu sanitarnego.

W przypadkach niewymienionych powyżej koszty transportu pacjent pokrywa w całości osobiście.

Skierowanie na transport sanitarny

Skierowanie na transport sanitarny POZ wystawia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, który jednocześnie kwalifikuje pacjenta do odpowiedniego rodzaju transportu.

Transport sanitarny “daleki” w POZ

Z transportu “dalekiego” w POZ można skorzystać w następujących sytuacjach:

  • Kiedy z przyczyn losowych zachodzi konieczność skorzystania z pomocy medycznej w szpitalu za granicą, a stan zdrowia w momencie wypisu ze szpitala jest stabilny, ale nie pozwala na samodzielny powrót do domu.

Taki transport jest realizowany od granicy Polski do miejsca zamieszkania.

  • Kiedy z przyczyn losowych zachodzi konieczność skorzystania z pomocy medycznej w zagranicznym szpitalu, ale wymagana jest kontynuacja leczenia w kraju, a stan zdrowia pozwala na uzyskanie wypisu i nie ma medycznych przeciwwskazań do przewozu ambulansem.

W takim przypadku przysługuje transport od granicy Polski do szpitala, który jest położony najbliżej domu pacjenta i w którym możliwe jest kontynuowanie leczenia. 

  • Kiedy z przyczyn uzasadnionych medycznie wymagane jest korzystanie ze świadczeń konkretnej poradni specjalistycznej oddalonej od miejsca zamieszkania o więcej niż 120 km “tam i z powrotem”, a ogólny stan zdrowia nie pozwala na samodzielne dotarcie do poradni. Transport przysługuje wtedy z miejsca zamieszkania pacjenta do najbliższego świadczeniodawcy, który udzieli świadczeń i z powrotem

  • Kiedy ze względów medycznych zachodzi konieczność skorzystania z wysokospecjalistycznych świadczeń ambulatoryjnych, które realizowane są jedynie przez niektóre poradnie, do których odległość z miejsca zamieszkania przekracza 120 km “tam i z powrotem”, a ogólny stan zdrowia chorego nie pozwala na samodzielny dojazd do poradni. Transport przysługuje wtedy od miejsca zamieszkania do poradni i z powrotem.

Aby skorzystać z transportu sanitarnego “dalekiego” w POZ pacjent, jego rodzina albo opiekun prawny, po wcześniejszej konsultacji z lekarzem POZ, występuje z wnioskiem do dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ.

Wniosek taki należy złożyć w oddziale Funduszu, do którego pacjent należy.

Po rozpatrzeniu wniosku, dyrektor oddziału Funduszu wyda w jego sprawie pisemnie stanowisko.

Ważne! W przypadku transportu związanego z leczeniem poza granicami kraju, do wniosku należy dołączyć zaświadczenie sporządzone w języku polskim, a przygotowane przez zagraniczny szpital, który realizował leczenie. W przypadku transportu związanego z leczeniem specjalistycznym w kraju należy dołączyć do wniosku zaświadczenie z poradni specjalistycznej, która ma wykonać świadczenie.

Udzielanie świadczeń transportu sanitarnego w POZ przewiduje realizację następujących przewozów celem podjęcia lub kontynuacji leczenia, a ogólny stan zdrowia chorego nie pozwala na samodzielny dojazd do poradni:

  • Z miejsca zamieszkania (pobytu) pacjenta na leczenie realizowane w trybie stacjonarnym
  • Z miejsca zamieszkania (pobytu) pacjenta na leczenie w trybie dziennym
  • Z miejsca zamieszkania (pobytu) na pierwszorazowe świadczenie z rodzaju ambulatoryjnej opieki specjalistycznej albo leczenia stomatologicznego i z powrotem
  • Z miejsca zamieszkania (pobytu), w celu wykonania zabiegów i procedur medycznych wynikających z procesu leczenia realizowanego przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, do którego zadeklarowany jest świadczeniobiorca i z powrotem
  • Z miejsca zamieszkania (pobytu) do zakładu długoterminowej opieki zdrowotnej.

Wydając skierowanie na przewóz, lekarz POZ wskazuje pacjentowi jednocześnie realizatora przewozu.